“Ik kom uit een katholiek Brabants gezin met doop, eerste communie, vormsel en elke zondag naar de kerk, vrij standaard eigenlijk. Mijn moeder was een zeer gelovige vrouw, daarvan was ik wel onder de indruk. Toen ik op mezelf ging wonen ging ik op zondag niet altijd meer, het verwaterde eigenlijk. Het was niet echt een bewuste keus. Mijn vrouw vond trouwen in de kerk van groot belang en daar hebben we met de priester veel werk van gemaakt. De huwelijksmis was mooi. Mijn vrouw moest vaak in het weekend werken en daardoor gingen we maar sporadisch op zondag naar de kerk. Onze kinderen zijn wel gedoopt en hebben hun eerste communie en vormsel gedaan. Tegenwoordig hebben we meer tijd en nemen we de rust voor mooie rituelen zoals een ochtendgebed, een kaarsje opsteken bij Maria en een palmtakje thuis achter het kruisbeeld. Het zijn met name de rituelen die ik mooi vind. Daarnaast gaan we op zondag nu graag naar de mis, het maakt de zondag bijzonder. Zeker als de preken een bemoediging zijn voor het leven van alledag.
Een parochiaan van middelbare leeftijd
